Wydarzenia - 2025/2026
Ważny dzień
- Szczegóły
- Autor: E. Andrzejewska
- Read Time: 3 mins
„A osobę niepełnosprawną trzeba przede wszystkim dostrzec, zbliżyć się do niej i wtedy dopiero można zobaczyć w niej zwyczajnego człowieka, który tak samo jak my, ma uczucia, talenty, ambicje, różne potrzeby i bardzo chce żeby go normalnie traktować.”
Anna Dymna
Ważny dzień
5 maja obchodziliśmy w naszej szkole Dzień Godności Osoby z Niepełnosprawnością Intelektualna oraz Dzień Walki z Dyskryminacją Osób Niepełnosprawnych. Co prawda Światowy Dzień Zespołu Downa obchodzi się 21 marca, ale 5 maja był doskonałą okazją, by podkreślić akceptację dla tej grupy osób. W tym dniu cała społeczność przedszkolna i szkolna nałożyła skarpetki nie do pary.
Tego dnia zaplanowano kilka działań. Na godzinach wychowawczych uczniowie obejrzeli film animowany, który opowiada o chłopcu z porażeniem mózgowym, dążącym do integracji i zabawy z innymi dziećmi na placu zabaw. Film porusza temat niepełnosprawności i włączenia społecznego tzw. „inkluzji”. Ponadto uczniowie zapoznali się z gazetką na temat dyskryminacji, barier architektonicznych oraz zasad savoir- vivre wobec osób z niepełnosprawnością. W klasach, 5a oraz 6b odbyły się spotkania z gościem specjalnym, osobą z Zespołem Downa, Panią Marią Małecką, która jest absolwentką pępowskiej szkoły. Opowiedziała uczniom o swoim życiu, o tym, jak funkcjonuje i radzi sobie na co dzień. Podzieliła się swoimi przeżyciami, opowiedziała o swoich pasjach, podróżach i marzeniach. Cierpliwie odpowiadała na każde zadane przez uczniów pytanie. Spotkanie z tym niezwykłym gościem było dla wszystkich cenną lekcją akceptacji i zrozumienia dla osób z niepełnosprawnością. Z pewnością pomogło naszym uczniom właściwie postrzegać osoby niepełnosprawne a tym samym okazywać im należyty szacunek. Przecież każdy człowiek obdarzony jest godnością i ma prawo żyć, bawić się, uczyć oraz realizować swoje pasje, cele i spełniać marzenia. Człowiek niepełnosprawny potrzebuje nie tylko opieki, ale akceptacji i miłości.
Spotkanie z Panią Marią nauczyło nas doceniać własną sprawność. Pokazało, że dorośli z niepełnosprawnością mogą być niezależnymi ludźmi, często o silnej osobowości, którzy mają podobne potrzeby społeczne i emocjonalne ja każdy człowiek.
Każdemu z nas życzymy tyle pozytywnej energii, uśmiechu i radości z życia jaką posiada Pani Maria. Dziękujemy Jej za otwarte serce, ciepło i życzliwość. Jesteśmy wdzięczni za czas, który nam poświęciła. Życzymy Pani Marii wszystkiego dobrego!
Spotkanie z panią Marią
We wtorek, 5 maja, z okazji dnia ,,Walki z Dyskryminacją Osób Niepełnosprawnych’’, odbyło się spotkanie uczniów klasy VI b z panią Marią Małecką, która ma zespół Downa. Jest to osoba niezwykle miła, radosna i sympatyczna. Najpierw opowiedziała nam kilka słów o sobie; czym się zajmuje, ile ma lat, jakie ma hobby itp. Później zadawaliśmy naszemu gościowi pytania; „Jak wygląda codzienność osoby niepełnosprawnej? Czy ludzie postrzegają ją jakoś inaczej?” Pytaliśmy o ulubione seriale i filmy, czy kiedyś podróżowała? Jakie sporty uprawia? Okazało się, że największą pasją pani Marii jest jazda konna, ale lubi również boks i podróżowanie, gra na gitarze, pomaga w gospodarstwie, a nawet jeździ na nartach.
Mogliśmy zobaczyć nagrody, jakie pani Maria zdobyła, wywarły one na nas ogromne wrażenie. Na koniec zrobiliśmy sobie pamiątkowe zdjęcie i wręczyliśmy naszemu gościowi drobny upominek oraz dyplom z podziękowaniami. To spotkanie było dla całej naszej klasy niezwykle ważną lekcją empatii i wyrozumiałości. Nasz gość nie wstydził się mówić o swojej niepełnosprawności. Uważamy, że pani Małecka jest przykładem tego, że jeśli się bardzo chce, można osiągnąć wszystko.
Roma Lewandowska i Emilia Pawlak z kl. VI b
Sukces Magdy
- Szczegóły
- Autor: Mirosława Bigaj
- Read Time: 5 mins
Uczennica klasy VII b Szkoły Podstawowej im. Jana Pawła II w Pępowie, Magdalena Maćkowiak, zajęła III miejsce w XX Powiatowym Konkursie Literacko - Plastyczno - Fotograficznym „Dialog z rzeczywistością” w kategorii: proza - szkoła podstawowa - klasy 7-8. Ogłoszenie wyników i wręczenie dyplomów odbyło się w Zespole Szkół Ogólnokształcących w Gostyniu, 21 kwietnia 2026. Brawo, Magdaleno! Gratulujemy debiutu literackiego w pięknym stylu i życzymy dalszych sukcesów na niwie literackiej.


Magdalena Maćkowiak
uczennica klasy VII
SP im. Jana Pawła II w Pępowie
Dusza chłopca
Tego styczniowego dnia całe miasto było zaśnieżone. Korony drzew zgasły, wszystkie domy, drogi, chodniki, parki, mury pokryła biel. Biel taka czysta jak dusza pewnego chłopczyka idącego w stronę gęstego lasu. A może to nie był chłopczyk, tylko zwykła dusza pałętająca się po tej nieznanej mu ziemi. Możliwe, że się zgubiła i szukała wyjścia powrotnego do nieba. Może pomyliła piękne białe drzewa z wrotami do niebios, a błyszczący śnieg na ziemi ze świetlistą drogą do Boga. Chłopak postanowił przymknąć oczy, próbując wsłuchać się w głosy aniołów, lecz w odpowiedzi dostał tylko głuchą ciszę. Spróbował jeszcze raz coś usłyszeć, może teraz się uda, ale nikt się nie odezwał. Było tylko słychać cichy, kojący szum wiatru.
Otworzył ponownie oczy i poszedł dalej w środek głębokiego, mglistego lasu pełnego drzew pokrytych cienką, białą warstwą śniegu. Stąpał dosyć długo po tym nieznanym terenie, idąc prosto, by się za bardzo nie zgubić. Szedł po lesie, znajdując spokój i harmonię, której dawno nie był w stanie poczuć. Postanowił chwilę odpocząć i przysiadł na konarze drzewa.
Zaczynał coś rozumieć, ale było to poza zasięgiem jego umysłu, a może wspomnień. Chciał uświadomić sobie, o co chodzi? Dlaczego tak nagle ścisnęło go w klatce piersiowej? Jego myśli były zamglone i urywały się. Jakby umysł chciał go ochronić od czegoś, ale nie wiedział, od czego niby ma być chroniony? Czyżby od zła? A może od tego miejsca,
w którym się znajduje? Chłopak postanowił iść dalej w głąb lasu, nie wiedząc, co się stanie. Po chwili poczuł… strach. Dlaczego akurat strach? Przecież to tylko zwykłe miejsce,
w którym można się odprężyć i pooglądać piękne widoki. Mógł wreszcie odetchnąć i usłyszeć własne myśli. Rozglądał się wokół siebie. Na śniegu widać było ślady jego butów, lecz lekko spadające z nieba śnieżynki je ukrywały. Zauważył drzewo, na którym była zawieszona lina. Pomyślał, że ta lina nie może tu być przez przypadek, ktoś musiał ją tu zawiesić, ale kto? Chłopczyk postanowił poszukać jakichś wskazówek, dlaczego ta lina tu jest. Gdyby człowiek zaczepił na drzewie sznur, to by raczej go z powrotem zabrał, a on tu po prostu był umocowany. Młodzieniec chciał iść dalej, ale jego umysł mówił mu, by tu został. Został więc i zastanawiał się, o co tu może chodzić.
- Przypomnij sobie swoją przeszłość – szepnął jakiś głos. Chłopak spojrzał dookoła siebie.
- Czy ktoś tu jest? – zapytał, ale nikt mu już nie odpowiedział. Skoro jakiś głos mu powiedział, co ma zrobić, to tak zrobi. Zaczął wspominać swoją przeszłość…
Zawsze dążył do perfekcji, lecz nie mógł jej osiągnąć. Bo czym ona właściwie jest? Są to może idealne oceny w szkole? A może wygląd zewnętrzny lub charakter? Dla każdego człowieka perfekcja będzie miała inne znaczenie, lecz dla niego była ona wszystkim. Nieważne, co zrobił, musiało być idealnie, inaczej będzie uważał siebie za porażkę, a prędzej jego rodzina. Od dziecka był porównywany do swojego starszego brata. W praktyce w ten sposób był wychowany. Przez to zagubił się w swoim życiu i nie widział nic poza tym, że zawsze był gorszy od brata, na każdy sposób. Rodzice często na niego krzyczeli, jakim jest idiotą i po co się urodził, skoro tylko im zawadza. Kiedy po raz kolejny usłyszał od nich te słowa, coś w nim pękło, chciał krzyknąć, lecz nie mógł wydusić z siebie głosu, chciał uciec, ale nogi mu odmówiły posłuszeństwa. Stał jak wryty, patrząc na podłogę. Czuł tylko, jak coś spływa mu po policzkach, były to łzy. Często płakał, ponieważ dla każdego był niewystarczający. Tamtego dnia pokłócił się z matką, kiedy krzyknęła słowa, które zapamiętał do końca życia:
- Żałuję, że cię urodziłam! Lepiej by było, gdybyś zniknął z tego świata!
Po tych słowach wybiegł z domu. Nie płakał, gdyż nie miał na to siły. Był zmęczony psychicznie. Wszedł do garażu, wziął linę i poszedł do gęstego lasu…
W tej chwili dusza chłopaka wróciła do teraźniejszości, rozpoznała ten las, w którym się znajdowała. Wszystko zaczęło się układać… dlaczego czuł strach, dlaczego jego umysł nie pozwalał na przypomnienie sobie tego wszystkiego. To było to samo miejsce, do którego przyszedł po kłótni z matką, z liną w ręce…
Sukcesy w Konkursie Literacko-Plastyczno-Fotograficznym „Dialog z rzeczywistością”
- Szczegóły
- Autor: Wiktoria Wencel, Joanna Grobelna
- Read Time: 3 mins
21 kwietnia 2026 r. uczniowie ze Szkoły Podstawowej im. Jana Pawła II w Pępowie udali się wraz z Panią Joanną Grobelną do Zespołu Szkół Ogólnokształcących im. Ziemi Gostyńskiej w Gostyniu, gdzie odbyła się uroczysta gala podsumowująca XX edycję Konkursu Literacko-Plastyczno-Fotograficznego „Dialog z rzeczywistością”, połączona z wręczeniem nagród laureatom oraz wyróżnionym uczestnikom. Było to wyjątkowe wydarzenie, stanowiące zwieńczenie pracy wielu młodych twórców, którzy po raz kolejny zachwycili swoją wrażliwością, kreatywnością i umiejętnością dostrzegania tego, co ważne w otaczającym świecie. Swoją obecnością uroczystość uświetnili Dyrektor Szkoły – Pan Mikołaj Kulczak oraz Naczelnik Wydziału Oświaty i Spraw Społecznych – Pan Marek Smektała, podkreślając rangę konkursu oraz jego istotne znaczenie dla lokalnej społeczności. ,,Dialog z rzeczywistością” od lat cieszy się dużym zainteresowaniem i uznaniem, na stałe wpisując się w kalendarz wydarzeń kulturalnych powiatu. To cenna przestrzeń spotkania młodzieży ze sztuką, literaturą i fotografią, a jubileuszowa, dwudziesta edycja stanowi piękne potwierdzenie trwałości tej inicjatywy oraz potrzeby twórczego wyrażania emocji, refleksji i spojrzenia na świat przez młode pokolenie. Podczas uroczystości wyróżniono i nagrodzono uczniów w różnych kategoriach wiekowych i artystycznych. W kategorii poezja klas 4–6 wyróżnienie otrzymała Aysun Remzi Halil (kl. 4). W kategorii proza klas 4–6 II miejsce zdobyła Zuzanna Waleńska (kl. 4), natomiast wśród klas 7–8 III miejsce przyznano Magdalenie Maćkowiak (kl. 7).
W dziedzinie plastyki w klasach 4 - 6 wyróżnienia otrzymały Hanna Waleńska (kl. 4) oraz Nadia Wolna (kl. 6). W kategorii plastycznej klas 7–8 nagrodę zdobyła Katarzyna Wierzyk (kl. 7).
Nie zabrakło również sukcesów w fotografii. W klasach 1–3 III miejsce zajęła Maja Lester. W kategorii klas 4–6 II miejsce zdobyła Nadia Wolna, natomiast wśród uczniów klas 7–8 I miejsce uzyskała Lena Begale.
Serdecznie gratulujemy wszystkim uczestnikom i laureatom tegorocznej edycji. Mamy nadzieję, że również w kolejnych latach młodzi artyści, pisarze i fotografowie będą z entuzjazmem podejmować to twórcze wyzwanie, wzbogacając nas swoją wrażliwością, talentem oraz niepowtarzalnym spojrzeniem na świat.












